ΟΚ, κάθομαι τώρα σπίτι μου και ακούω μια γαμημένη βαβούρα απ’το ΟΑΚΑ. Μπας και παίζει συναυλία; Τσεκάρω στο διαδίκτυο και διαπιστώνω ότι είχα δίκιο: Metallica, που είχα ακούσει ότι θα έρθουν.
Εντάξει, τίποτα το συναρπαστικό.
Αλλά πόσο πήγε το μαλλί της αρκούδας;
85 ευρά η χειρότερη θέση – κι αυτό προτού εξαντληθούν τα εισιτήρια, και οι τιμές πηδήσουν (εμάς). 550 η καλύτερη!
Τι λέτε, ρε φούστηδες; Είσθε εις τα λογικά σας;
Πείτε ότι είμαι «μαλάκας» αλλά ποτέ δεν κατάλαβα αυτή τη μανία με τις συναυλίες, και, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, ποτέ δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα οι συναυλίες. Δεν μπορείς να φχαριστηθείς τη μουσική μέσα σ’αυτή τη βαβούρα.
Δεν είμαι «μουσικόφιλος»; Ίσως και να μην είμαι. Αλλά ακούω μουσική όλη μέρα (κυρίως μέταλ, ροκ, και διάφορα ατμοσφαιρικά, από electronic μέχρι dungeonsynth), ή, τουλάχιστον, το πρωί και το βράδυ. Εντάξει, και λίγο και το μεσημέρι.
Μου αρέσει η μουσική, αλλά δεν μου αρέσουν οι συναυλίες. Και δεν νομίζω ότι αξίζουν τα λεφτά τους. Ειδικά τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, ώς πού πια θα φτάσει η αισχροκέρδεια;
Συγνώμη αλλά έχω καλύτερα πράγματα να κάνω με τα λεφτά μου. Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι δεν με νοιάζει να πληρώσω οποιοδήποτε πόσο για κάτι που πραγματικά θέλω. Αλλά... για να πάω σε συναυλία; 100 ευρώ; Και άνω; Ε, όχι. Σόρυ, δηλαδή.
Επιπλέον...
Πείτε τώρα ότι είμαι «ιερόσυλος», αλλά οι Metallica δεν μου αρέσουν.
Μα, είναι δυνατόν; Μεταλόφιλος και να μην του αρέσουν οι Metallica;;;
Ε, ναι· τι να κάνουμε; Δεν μου αρέσουν. Ποτέ δεν μου άρεσαν. Και, γενικά, εδώ και αρκετά χρόνια, δεν με ενθουσιάζουν καθόλου όλα αυτά τα πολύ ξακουστά μεταλλικά συγκροτήματα. Και για τους Iron Maiden την ίδια άποψη έχω, πάνω-κάτω, αν και αυτούς τούς προτιμώ από τους Metallica ΠΟΛΥ περισσότερο. Όπως και τους Manowar, και τους Black Sabbath. Αλλά, για παράδειγμα, Megadeth: όχι. Ούτε Powerwolf και κάτι άλλα παρόμοια που έχουν πεταχτεί τελευταία στην επιφάνεια.
Και όλ’ αυτά που ανέφερα ώς τώρα η αλήθεια είναι πως, τελευταία, δεν τα ακούω σχεδόν καθόλου.
Θέλετε να σας πω τι ακούω τελευταία; Παραδόξως (και γιατί «παραδοξως»;), είναι αρκετά ελληνικά συγκροτήματα ανάμεσά τους. Validor, War Dance, Eternal Winter, Glyph, Dragon Skull, Ironflame, Darklon, Steel Arctus, Medieval Steel, Angel Sword– Εντάξει, δεν θα σας τα πω και όλα.
Και από μη μεταλλικά πράγματα: Perturbator, Tangerine Dream, Dan Terminus, Avenguard, Cryo Chamber Collaboration, Barak Tor, Atlantean Sword, Fief...
Υπάρχουν πάρα πολλές μπάντες και τραγουδιστές εκεί έξω που τους βρίσκω πολύ πιο συμπαθητικούς από όλα αυτά τα τραγικά δημοφιλή συγκροτήματα. Και ακόμα και γι’αυτούς δεν θα πλήρωνα 85 ευρώ για να πάω στη χειρότερη θέση συναυλίας όπου πέφτουν αγκωνιές δεξιά κι αριστερά και οσμίζεσαι τον θεσπέσιο ιδρώτα του διπλανού που χοροπηδάει ουρλιάζοντας μες στ’αφτί σου...
